Δουλειές του Κεφαλιού

Η κοινή γνώμη,
μια κοινή, μια πόρνη
,
μια παλιογυναίκα τρυφερή,
μια κατσαρίδα,
μια εφημερίδα
γράφει ραβασάκια σ’ όποιον βρει

Μες στα σάπια μήλα
μια ανατριχίλα,
ένα σκουληκάκι θηλυκό
τρώει τα σωθικά μου
η ψεύτικη μαμά μου
λάσπη μαγεμένη αερικό

Βουτηγμένοι όλοι
μες στο βιτριόλι
στη Δύση κρεμασμένοι με θηλιές
μα η ψυχή μου λείπει
σας το λέω με λύπη είναι ταξιδάκι για δουλειές

Δουλειές του κεφαλιού
του μαύρου φεγγαριού
που γλίστρησε στο σύμπαν για να φέξει
Δουλειές του κεφαλιού
φαρμάκι κουταλιού
βανίλια υποβρύχιο σε μια λέξη
Δουλειές του κεφαλιού
στο πάτο του μυαλού
κι η γκόμενα να θέλει να κοκορέτσι
Δουλειές του κεφαλιού
μωρό μου είμ’ αλλού
δεν κάνω εγώ για τούτο το κοτέτσι

Advertisements
Published in: on Φεβρουαρίου 22, 2010 at 10:31 μμ  Σχολιάστε  

Νεοέλληνας

Κάνω βουτιές σε βόθρο με εικόνες,
φουσκώνω τα βυζιά μου με ορμόνες
Θέλω να γίνω σαν Αμερικάνος,
μ’ αρέσει στα κρυφά (κι) ο Μητροπάνος

Καίω τα δέντρα, χτίζω μεζονέτες,
θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες
Σ’ ένα κλουβί-γραφείο σαν αγρίμι
παίζω ατέλειωτο, βουβό, ταξίμι

Φάκα Αντίντας μου ‘πιασε τη φτέρνα
μπερδεύω το τζουκ-μποξ με τη λατέρνα
Πάνω απ’ του τάφου μου το κυπαρίσσι
μαύρη χελώνα μ’ έχει κατουρήσει

(Έλληνας-Νεοέλληνας)

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
και ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά
Στα Σάλωνα δεν σφάζουνε αρνιά,
δεν πάει το παπάκι στη ποταμιά
Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή
χαϊδεύει δώρο-συσκευή
σ’ ένα τηλεπαιγνίδι πουλημένο
Πουλάκι ξένο, πουλί χαμένο
μου τρώει τα σπλάχνα, δε βγάζω άχνα

Published in: on Φεβρουαρίου 22, 2010 at 10:30 μμ  Σχολιάστε  

Κάγκελα Παντού

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία στραβάδια απολύομαι
τριάντα τρία χρονάκια θητεία
στραβάδια απολύομαι

Όλο εμένανε σηκώνει
να πω μάθημα η δασκάλα
θα τη σφάξω σαν κουνέλι
και θα βγω να παίξω μπάλα

Κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα παντού
και τα μυαλά στα κάγκελα
του αόρατου εχθρού

Βούλγαροι, Βούλγαροι,
χανούμισσες βαζέλες
όλο το έθνος προσκυνάει
σώβρακα και φανέλες

Είμαστε η αδικημένη
γενιά του εξήντα
δίχως κατοχή και πείνα
χωρίς ρετσίνα

Τα μπούτια σου Μαρία
σκοπιά Κ.Ψ.Μ. αγγαρεία

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία
στραβάδια απολύομαι
τριάντα τρία χρονάκια θητεία
στραβάδια απολύομαι

Μια ζωή παρουσιάστε
σαν εκπαιδευμένος σκύλος
εγώ δεν θα πάρω άλλο
φχαριστώ δεν είμαι φίλος

Published in: on Φεβρουαρίου 22, 2010 at 10:29 μμ  Σχολιάστε  

Η αυθεντική λαμπάντα

Το κεφάλι μου μια σειρήνα δορυφορική,
μια χορεύτρια, μια Σαλώμη ηλεκτρονική
να το κόψουν ζητάει
το μεδούλι να φάει
μες στο πιάτο κεραία στην ταράτσα

Στο ραδιόφωνο μόνο του Ηρώδη τα σουξέ
συμφιλίωση κι όλη η σκυλάδα ρεζερβέ
λουλουδάκια πετάει
τη ζωή μας μαδάει
τα μωρά που χαζεύουν στην πίστα

Η πατρίδα μας ύψωσε σημαία πειρατική
και σαλπάραμε για τη Νότιο Αμερική
Βραζιλία-Ελλάς
τα παιδιά μας κιμάς
για να τρώνε μπιφτέκια οι γιάπις

Λαμπαδιάσαμε, γίναμε όλοι κώλος και βρακί
πυροτέχνημα σε μια φιέστα οικουμενική
φουστανέλα κοντή
κι από μέσα γυμνή
δε γουστάρω κιλότα-Ζολώτα

Published in: on Φεβρουαρίου 22, 2010 at 10:27 μμ  Σχολιάστε  

Ένα τραγούδι για το χειμώνα

Όχι δεν φταίει η μαμά μου
ούτε όπως λένε οι γιατροί
και όπως θέλει να πιστεύει ο μπαμπάς μου
μια ορμονική διαταραχή

Όχι δεν φταίει η ομορφιά μου
κι οι τρόποι μου οι κουνιστοί
ούτε κι ο παιδικός μου φίλος ο Γιωργάκης
που χαϊδευόμαστε μικροί

Μοναχογιός μικρoμεσαίων
με καθωσπρέπει ανατροφή
όμως με δείχναν και γέλαγαν στο σχολείο
και με φωνάζαν αδερφή

Γιατί δεν πήρα το ρολάκι
που μου πασάραν οι πολλοί
να παίζω το γαλάζιο αγοράκι
με την βαρβάτη την ψωλή

Έχω ένα τσίρκο στην καρδιά μου
με πήρε μπάλα η αλλαγή
έβαλα σιλικόνη στα βυζιά μου
κι έφτιαξα ψεύτικο μουνί

Καταναλώνομαι τις νύχτες
με την δικιά τους συνταγή
εγώ πουλάω τα όνειρά μου στους ξενύχτες
κι αυτοί γαμάνε μια πληγή

Ξενοδοχείο η αγκαλιά μου
για καμικάζι εραστές
κι έχει φρικάρει η σπιτονοικοκυρά μου
μ’ εμένα και τους εμπρηστές

Έχω ένα πόνο στην κοιλιά μου
τη νιώθω να εγκυμονεί
θ’ απλώσω στην ταράτσα τ’ άντερά μου
με μανταλάκια χιαστί
και θα κρεμάσω τα ερμαφρόδιτα μωρά μου
η πρώτη μάνα τραβεστί

Published in: on Φεβρουαρίου 22, 2010 at 10:26 μμ  Σχολιάστε